December 15th, 2015

Патологоанатомы

Стихи на ночь.

Анотоль Сыс
Пайду туды, адкуль прыйшоў.
Па-за зямлёю, па-за часам.
Я тут нічога не знайшоў,
хаця сваю і выпіў чашу.
Ды лепш бы разьдзяліў яе,
няхай са злосьнікам ці зь сябрам,
камусьці ж жыткі не стае
і дачасова сушыць зябры?
Але у чым мая віна?
Віна майго наканаваньня?
Жыцьцё — вялікая мана.
I толькі сьмерць яе пазнаньне.


Дабранач, маi сябры!
promo padolski july 27, 2013 21:05 9
Buy for 10 tokens
Рассмотрю предложения по написанию материала по организованному вами блог-туру и другие разумные формы взаимовыгодного сотрудничества с одновременной подачей на страницах ЖЖ и официальной открытой группы Padolski в "Одноклассниках" https://www.ok.ru/padolski и других моих площадках. На этот…
Патологоанатомы

По ходу дел и тел: памяти талантливого хирурга, ушедшего от нас...

Днями город (можно так сказать вполне обосновано) простился с талантливым врачом-хирургом С., который имел действительно золотые руки и талант от Бога. Его рукам многие в этом городе обязаны своей жизнью. Он был на своем месте.
В свое время, во время обучения в институте, я тоже бредил хирургией, но честно отдавал оценку своим возможностям и рукам, которые изначально росли не из того места. Многие из моих коллег-врачей такой самокритикой и трезвой оценкой своих реальных возможностей не обладали, но не взирая ни на что шли в хирурги, занимая чье-то место....
С. изначально был на своем месте.
Его руки врачевали.
Но, как часто бывает в жизни, таланты слабы.
Они слабы к соблазнам, а конкретно к алкоголю. Этот яд убивал, убивает и будет убивать таланты. И ничего с этим не поделаешь.
В случае с С., слава Богу,что уходя от нас,он никого с собой не забрал, кроме своей неподдающейся ремонту машины...
Безумно жаль человека, слабость которого взяла верх над его жизнью, изначально выдернув из семьи, уставшей бороться за своего родного человека, выдернув из коллектива стационара, которому отдал большую часть своей жизни и наконец вычеркнула из списка живущих.
Будем помнить.
Вечная память...


Патологоанатомы

Выдатнае вандраванне па гістарычных мгілах і памятным месцам сельскіх сцяжынак Капыльшчыны...

Дзякуй сябру valatsuga_by  за выдатнае вандраванне па гістарычных магілах і памятным месцам сельскіх сцяжынак Капыльскага раёна...
Оригинал взят у valatsuga_by в Мінск і лімітчык: Ад*** капыльскіх сцежак да сэрца сталіцы
*** - у дадзеным кантэксце выкарыстана як прыназоўнік ;)

Вось, захацелася сёння, нарэшці, адшукаць вершы паэткі, магілу якой я шукаў мінулым годам. А потым пайшлі ўспаміны з той вандроўкі. А потым і вершык трапіўся харошы, як эпіграф да тых успамінаў...

...Gdzie kościelne grały dzwony,
Dzisiaj puszczyk huka z wieży,
Stary cmentarz wieki czczony
W rumowiskach, w chwastach leży.

Racicami bydląt zryty,
Z pod piołunów, z zielsk pokrowca
Rozbitemi grobów płyty
Skargę wznosi do wędrowca...


Гэта радкі з верша "Grusze", паэткі, што пісала пад псеўданімам Adam M-ski. Звалі яе Zofia Trzeszczkowska. Яна ўсе жыццё хавалася пад мужчынскім псеўданімам (скарачэнне ад імя бацькі), і толькі пасля смерці высветлілася яе асоба. Жылі яны ў сядзібе Dorohowicy, куды пераехала разам з мужам афіцэрам пад час расійска-турэцкай вайны (што скажаш - гісторыя паўтараецца). Сёння на месцы сядзібы вёска Дарагавіцы, а месца фальварку знаходзіцца непадалёк ад вёскі Думічы. На той момант пра гэта я не ведаў, таму да іх я не дапаў.
Але вернемся да верша. Усё так - і паросшыя травой магілы, і над імі як дах пустазелле, і пазбіваныя капытамі быдла (гэтае слова я б усё ж аднёс да "людзей") могілкі, і разбітыя помнікі, што жаляцца вандроўніку...
Магіла самой паэткі на могілках ля вёскі Бабоўня дагледжана, трава абкошана (што не скажаш пра астатнюю частку могілак).

Collapse )

У тую вандроўку нам вельмі хацелася пабачыць яшчэ два помнікі. Помнікі, якія паставілі мясцовыя жыхары ў памяць пра сваіх рэпрэсаваных аднавяскоўцаў. Абодва вельмі цікава аздоблены.
Спачатку мы накіраваліся ў Выню. Кажуць, што ўлады доўга не давалі дазволу на яго ўсталяванне. Тады яго "правялі" як помнік загінулым у савецка-фінскай вайне. Дарэчы, гэта пакуль што адзіны помнік у памяць пра людзей той вайны, што я бачыў на Беларусі. Ды і радкі Геніюш ды Барадуліна да яго добра пасуюць.

Collapse )

Наступны помнік - таксама помнік пакутнікам рэпрэсій. Помнік на месцы хаты "кулака" Свінкоўскага ў вёсцы Чарнагубава. Менавіта "кулака" ды ў памяць астатніх сялян ды былой шляхты вёскі...

Collapse )

І, канешне, быць на Капыльшчыне і не наведаць ЯГО... Курган Вайніловічаў, што ў вёсцы Савічы. Той самы курган, дзе пахаваныя тыя самыя Сымон ды Алена...



У сакавіку 1921 года, і, напэўна, неаднойчы пазней, па фамільным пахаванні Вайніловічаў не раз праходзілася капыта людскога быдла. Ніводная магіла, ніводзін помнік не засталіся цэлымі. На кургане засталіся толькі два помнікі - Адама Вайніловіча (бацькі Эдварда) ды Габрыэлі (сястры Эдварда). Можаце паглядзець

Collapse )

Хаця... Крышачку маню. Нейкім цудам захавалася частка яшчэ аднаго надгробка. Яе можна пабачыць... Ды вы і так яго не раз бачылі ;) Калі сумняваецеся, то можаце пацікаваць

Collapse )

Вось так капыльская сцежка давяла мяне да...